Eiwitrijke voeding tijdens de zwangerschap. Wat te doen als vlees en eieren misselijkheid veroorzaken?

Illustratief voorbeeld: Maya is een fictieve zwangere vrouw. Dit voorbeeld is geen patiëntenverhaal of klinische test.

Als vlees en eieren plotseling misselijkheid veroorzaken, kan een zwangere vrouw nog steeds eiwitten halen uit voedingsmiddelen zoals bonen, linzen, tofu, sojaproducten, noten, zaden en gepasteuriseerde zuivelproducten, mits deze worden verdragen. De meest praktische aanpak is om te stoppen met het eten van de voedingsmiddelen die de misselijkheid veroorzaken, een paar eiwitbronnen te kiezen die aantrekkelijk blijven en deze te verdelen over kleine maaltijden of tussendoortjes. De exacte hoeveelheid die nodig is, verschilt per persoon, dus een gynaecoloog of diëtist gespecialiseerd in zwangerschap kan helpen bij het bepalen van een persoonlijk streefgewicht.

Maya merkt bijvoorbeeld dat ze misselijk wordt van de geur van gekookt vlees en eieren, maar dat ze koude yoghurt en crackers met pindakaas wel kan verdragen. Ze hoeft niet te bewijzen dat ze een bepaald voedsel kan eten. Ze kan beginnen met de voedingsmiddelen die ze wel verdraagt, observeren wat er gedurende de dag verandert en die informatie meenemen naar haar controle bij de verloskundige.

Maak allereerst onderscheid tussen een voedselaversie en een voedingsprobleem.

Zwangerschapsmisselijkheid en afkeer van bepaalde voedingsmiddelen komen vaak voor en kunnen ervoor zorgen dat vertrouwde gerechten plotseling onaantrekkelijk worden. Geur, temperatuur, textuur, portiegrootte, vermoeidheid en het moment waarop misselijkheid optreedt, kunnen allemaal van invloed zijn op wat acceptabel lijkt. Het vermijden van vlees of eieren op zich betekent niet dat iemand een eiwittekort heeft, en een afkeer van bepaalde voedingsmiddelen geeft geen uitsluitsel over de oorzaak ervan. De richtlijnen van het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) voor gezonde voeding tijdens de zwangerschap noemen naast vlees en eieren nog veel meer eiwitbronnen, waaronder bonen, erwten, sojaproducten, noten en zaden.

Voor een algemene Amerikaanse referentie: in voedingsrichtlijnen voor zwangere vrouwen wordt doorgaans een dagelijkse eiwitbehoefte van ongeveer 71 gram aanbevolen. Dit is een richtlijn, geen persoonlijk advies: lichaamsgrootte, zwangerschapsstadium, meerlingzwangerschap, medische aandoeningen en de totale inname kunnen bepalen wat passend is. Vraag het verloskundig team of het bijhouden van de hoeveelheid eiwit nuttig of juist stressvol zou zijn, en of er een geregistreerde diëtist beschikbaar is. ACOG merkt op dat een gynaecoloog diëtisten kan aanbevelen voor individuele voedingsbehoeften.

Probeer eiwitrijke voedingsmiddelen in vormen die makkelijker te verdragen zijn.

1. Gebruik zuivelproducten of verrijkte sojaproducten als de smaak en textuur daarvan geschikt zijn.

Gepasteuriseerde melk, yoghurt, kwark en kaas kunnen eiwitten leveren zonder de kookluchtjes die misselijkheid kunnen veroorzaken. Koude yoghurt met fruit, een klein glas melk of kwark met crackers zijn wellicht makkelijker te eten dan een volledige maaltijd. Als zuivel niet wordt verdragen, kunnen verrijkte sojamelk of sojayoghurt een oplossing zijn; controleer het voedingswaardelabel, want de hoeveelheid eiwitten varieert sterk tussen plantaardige dranken en yoghurts. Kies producten gemaakt met gepasteuriseerde melk, aangezien de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) in haar richtlijnen voor voedselveiligheid tijdens de zwangerschap adviseert om ongepasteuriseerde zuivelproducten te vermijden.

2. Maak bonen, linzen, erwten en sojabonen tot de basis van een kleine maaltijd.

Linzen, kikkererwten, zwarte bonen, erwten, tofu en edamame zijn goede alternatieven. Als een grote portie zwaar aanvoelt, begin dan met een paar lepels in soep, smeer hummus op toast, pureer bonen tot een dip of voeg een kleine hoeveelheid tofu toe aan noedels of rijst. Bonen en linzen bevatten ook vezels, wat voedzaam is, maar voor sommige mensen onprettig kan aanvoelen als ze last hebben van misselijkheid of een opgeblazen gevoel; kleinere porties en verschillende texturen kunnen het proberen waard zijn. Als soja een persoonlijke allergie voor u is of u er niet tegen kunt, kies dan een andere optie die u wel verdraagt.

3. Voeg een kleine portie noten of zaden toe aan een gerecht dat al lekker klinkt.

Pindakaas of een andere noten- of zadenpasta op toast, crackers, havermout of fruit kan in een compacte portie extra eiwitten leveren. Gehakte noten, tahin, chiazaad of pompoenpitten kunnen door eten worden gemengd als de textuur prettig is. Een kleine snack is wellicht beter te verdragen dan een grote portie wanneer de misselijkheid het hevigst is. Vermijd voedsel dat een allergische reactie kan veroorzaken en zet jezelf niet onder druk om een ​​specifiek 'superfood' te eten.

4. Voeg alleen vis toe als u er trek in heeft en volg de adviezen voor voedselveiligheid tijdens de zwangerschap.

Als vis u wel bevalt, kan gekookte vis eiwitten en andere voedingsstoffen leveren; het is optioneel, geen vereiste om aan de eiwitbehoefte te voldoen. De FDA en EPA adviseren zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven om 225 tot 340 gram per week van verschillende vissoorten met een laag kwikgehalte te eten. Kies voor volledig gekookte vis en raadpleeg de actuele visrichtlijnen voor categorieën en lokale vangstmeldingen. Mensen die geen vis eten, kunnen hun voedingsbehoeften dekken met andere voedingsmiddelen. Vermijd rauwe of onvoldoende gekookte vis en raadpleeg uw huisarts als u specifieke gezondheidsproblemen heeft.

Gebruik kleine, flexibele combinaties in plaats van te streven naar één perfecte maaltijd.

Als je last hebt van misselijkheid, kan het helpen om vaker kleine porties te eten, geuren en voedingsmiddelen te vermijden die de symptomen steevast uitlokken, en eenvoudige koolhydraatrijke voeding te combineren met eiwitten. Een paar crackers met pindakaas, toast met hummus, yoghurt met havermout of rijst met een kleine portie linzen zijn voorbeelden – dit is geen verplicht menu. Sommige mensen geven de voorkeur aan koude gerechten of gerechten die door iemand anders zijn bereid; anderen niet. Zorg dat je voldoende vocht binnenkrijgt en kies het patroon dat je daadwerkelijk kunt verdragen. De richtlijnen van de NHS voor zwangerschapsmisselijkheid adviseren om triggers te vermijden en kleine, frequente, eenvoudige maaltijden te proberen, maar benadrukken dat deze aanpak niet voor iedereen hetzelfde werkt.

Voor een snelle voedingscheck kun je bekende portiegroottes vergelijken in plaats van elke hap te proberen in te schatten. De voedingstabel voor zwangere vrouwen van de Mayo Clinic geeft voorbeelden zoals ongeveer 9 gram in een halve kop gekookte linzen, 7 gram in 2 eetlepels pindakaas en 8 gram in een kop melk. De waarden variëren per product en portie, dus raadpleeg het etiket op de verpakking als precisie belangrijk is.

Eiwit is slechts een onderdeel van de totale voedingswaarde.

Vlees en eieren leveren ook voedingsstoffen zoals ijzer, vitamine B12 en choline, maar de beste vervangers hangen af ​​van het algehele voedingspatroon. Bonen en linzen leveren ijzer; sojaproducten, zuivel, noten en zaden kunnen eiwitten en andere voedingsstoffen leveren. Prenatale vitaminen zijn belangrijk, maar vervangen geen maaltijden en niet elke prenatale vitamine bevat alle voedingsstoffen in dezelfde hoeveelheden. Vertel het de arts als u geen vlees en eieren eet, als u de meeste voedingsmiddelen moeilijk verdraagt ​​of als u een veganistisch of zeer beperkt dieet volgt. De arts kan dan de prenatale supplementen, het voedingspatroon, de symptomen en eventuele behoefte aan individueel advies bespreken. Begin niet met supplementen in hoge doseringen of eiwitpoeders zonder de ingrediënten te controleren met het team voor prenatale zorg.

Weet wanneer misselijkheid medische hulp vereist.

Gewone misselijkheid kan onaangenaam zijn, maar aanhoudend braken kan de vocht- en voedingsopname belemmeren en vereist mogelijk behandeling. Neem direct contact op met de gynaecoloog of de kraamafdeling als u 24 uur lang geen voedsel of vocht binnen kunt houden, zeer donkere of weinig urine heeft, zich zwak, duizelig of flauw voelt bij het staan, buikpijn of koorts heeft, bloed braakt of gewicht verliest. Dit zijn enkele van de redenen waarom de NHS adviseert om medische hulp te zoeken bij zwangerschapsmisselijkheid . De CDC Hear Her-richtlijnen beschouwen ernstige misselijkheid en braken als een dringend waarschuwingssignaal wanneer het u langer dan 8 uur belet te drinken of langer dan 24 uur te eten, wanneer u geen vocht binnen kunt houden of wanneer het gepaard gaat met symptomen zoals duizeligheid, koorts of verwardheid. Wacht niet op een voedingsplan om symptomen te verhelpen die het moeilijk maken om gehydrateerd te blijven.

Voor Maya is een praktische volgende stap om kort bij te houden welke voedingsmiddelen ze binnenhoudt, de geschatte porties, vochtinname, braken en gewichtsveranderingen, en dit vervolgens te delen met de prenatale controle. Ze kan telkens één klein alternatief proberen en navragen of haar persoonlijke behoefte aan eiwitten en micronutriënten wordt vervuld. Vlees en eieren zijn niet de enige bron van eiwitten, maar aanhoudende misselijkheid, uitdroging, gewichtsverlies of een zeer beperkt dieet verdienen medische hulp in plaats van zelfverwijt.